fotografie als kunst

Dat spreekt vanzelf. Fotograferen als de kunst van het zien en de kunst van het weglaten. Met als resultaat foto's met een lading. Foto's als een inleiding tot verwondering. Verwondering over de eeuwige verwevenheid van schoonheid en het absurde. Over het levensritme van stenen en je eigen haast. Wat de roep van de mees doet bij de sluimerende natuur aan het eind van de winter, doet een goede foto bij de gaande en komende mens in het kantoorgebouw: uit de verdoving opschrikken tot de essentie. De essentie in hal en wachtruimte of bij u thuis.

Door een tweede leven heen 'een leven in financiƫle zaken' heeft het lang sluimerende eerste leven als fotograaf zich tenslotte een uitweg gebaand. De liefde voor de natuur van Noord-Europa heeft een grote rol gespeeld in dit ontwaken. Daar, in de elementen, wachten vele onopvallende meesterwerken om geduldig en zonder ingrijpen gegrepen te worden. Daar bevindt zich menige scheur in onze sleur. Als fotograaf ben ik er niet om de scheuren te plamuren. Maar om te tonen dat zij toegang verlenen tot oorspronkelijk zien.

In verwondering,
Rob van Slooten